branky
branky,
a.
Sc.
(
ˈbræŋkɪ
)
[
f.
brank
v.
2
+
-y
.]
Showy, gaudy.
1789
Burns
Batt. Killiecrankie
i.
Whare hae ye been sae brankie, O?
Oxford English Dictionary
yu7NTAkq2jTfdvEzudIdQgChiKuccveC
d903c519b8ca72e483c7b83869c17da9
Stop