† aˈdead-en, v. Obs.
Forms: 1 adeadan, a-dydan, 2–3 adead-en.
[f. a- prefix 1, intensive + deád-an to deaden. Cf. Ger. ertödten.]
1. trans. To kill, put to death; deaden, mortify.
| c 1000 ælfric Gen. ix. 11 Ic nelle heononforð eall flǽsc adydan. c 1230 Ancren Riwle 112 No þing neuer nes þerinne þet hit muhte adeaden. |
2. intr. To die.
| c 1230 Ancren Riwle 150 Þe bouh, hwon he adeadeð, he hwiteð wiðuten..& worpeð his rinde. Al so god dede þet wule adeaden forworpeð hire rinde, þet is, unheleð hire. |