▪ I. † unˈwone, v. Obs.—1
[un-2 3. Cf. MHG. entwonen, G. -wöhnen.]
trans. = unwont v. a.
| 1340 Ayenb. 32 And zuo he him onwoneþ þe dyeuel wel uor to done. |
▪ II. † unˈwone, a. Obs.—1
[un-1 7. Cf. NFris. unwenn, OE. unᵹewuna, MDu. onghewone (Du. ongewoon), OHG. unga-, ungewon (MHG. ungewon) unaccustomed.]
Unwonted; unusual.
| a 1300 Cursor M. 10139 It es vncuth and vnwon [v.r. vn⁓wone] þe fader to be-cum þe sun. |