† ofˈreach, v. Obs.
[f. of-1 + reach v.]
trans. To reach, get at.
| a 1225 Juliana 57 Hwet se hit of rahte [v.r. hit rahte]. a 1300 K. Horn 1283 Þat lond ischal ofreche, And do mi fader wreche. c 1320 Sir Beues 867 (MS. A) And sum kniȝt Beues so ofrauȝte, Þe heued of at þe ferste drauȝte. c 1350 Will. Palerne 3874 No rink þei miȝt of-reche recuuered neuer after. 1377 Langl. P. Pl. B. xviii. 6 Of crystes passioun and penaunce þe peple þat of-rauȝte. |