▪ I. † sugh, v. Obs.
Forms: 3 suhhȝhenn (Ormin), sugge, suwie, 4 soghe, 5 sugh, sewe.
[Prob. an onomatopœic formation; cf. sough v.1]
1. intr. To sigh.
| c 1200 Ormin 7924 Forr iwhillc mann birrþ wepenn her, & sikenn sare & suhhȝhenn. c 1220 Bestiary in Rel. Ant. I. 224 He suggeden and sorȝeden. 14.. R. Glouc. Chron. 6966 (MS. β) He sewede [MS. γ sighede] ful sore. c 1475 Partenay 5024 Raymounde..At the departson sughed sore in breste. [Cf. 1944 sowghid, 6164 sogheth.] |
2. impers. To be distressing.
| a 1225 Ancr. R. 306, & hat þet seoruwe þreosche him wiðinne þe heorte mid sore bireousunge, so þet him [MS. Vernon hire] suwie, & pinie þet flesch..mid festen. 13.. E.E. Allit. P. C. 391 He..Sesez childer of her sok, soghe hem so neuer. |
Hence † sughend (suwinde) ppl. a., distressing, painful.
| a 1225 Ancr. R. 428 More of þe softe eolie þen of þe bitinde wine; þet is, more of liðe wordes þen of suwinde. |
▪ II. sugh
see see v., sheugh, sough.