ˈtrantlum, n. (a.) Sc.
Also 8 trantlin, -lim.
[Extension of prec.]
A trifle, knick-knack, toy; usually in pl.
| 1768 Ross Helenore i. 32, I came fiercelins in, An' wi' my trantlims made a rattlin dinn. 1776 C. Keith Farmer's Ha' xxix, They finger at the trantlimslang. 1841 W. Aitken Poet. Wks. 67 Your trantlums a' e'en break or burn. 1896 Crockett Cleg Kelly x, To the curbstane ye gang, wi' a' your traps and trantlums. |
b. attrib. or as adj. Trifling.
| 1832 Rodger in Whistlebinkie (1890) I. 147 Their trantlum gear She couldna bear. |