† remp, v. Obs. rare.
[Of obscure origin.]
intr. To act hastily; to hasten.
| c 897 K. ælfred Gregory's Past. C. xx. 148 Oft mon bið swiðe rempende, & ræsð swiðe dollice on ælc weorc & hrædlice. c 1330 R. Brunne Chron. Wace (Rolls) 3492 Þe Bretons sawe þer syde ȝede lowe, Þey rempede þem to reste a þrowe. |