† aˈdeave, v. Obs.
[f. a- prefix 1 + deave, OE. deaf-ian to make deaf.]
To deafen, strike deaf.
| c 940 Sax. Leechd. II. 38 Wið earena adeafunge. c 1315 Shoreham 103 Ac purgatorie and helle hy beth So lyte byleved, That what somevere men telleth, Ben throf al adeved. |