† i-bure, v. Obs.
[OE. ᵹebyrian = OS. giburian, OHG. gaburjan, Ger. gebühren: see bir v.]
intr. To pertain, behove, be proper.
| c 1000 ælfric Gen. xlviii. 18 Ne ᵹebyraþ hit swa. a 1100 O.E. Chron. (MS. C.) an. 1036 Hine man byriᵹde swa him wel ᵹebyrede. c 1175 Lamb. Hom. 79 Nu hit iburd breke þas word. a 1250 Prov. ælfred 75 Þe eorl and þe eþelyng ibureþ vnder godne king þat lond to leden. |