unproˈpitiable, a.
(un-1 7 b.)
| [1775 Ash.] 1891 Academy 28 Mar. 296/1 That unpropitiable avenger who waits on secular misconduct. |
unproˈpitiable, a.
(un-1 7 b.)
| [1775 Ash.] 1891 Academy 28 Mar. 296/1 That unpropitiable avenger who waits on secular misconduct. |
Oxford English Dictionary