† everte, adv. Obs.
Forms: ME æuert, ME euerte
[‹ ever adv. + te, reduced form of to adv.]
Ever; at any time.
| ?a 1160 Anglo-Saxon Chron. (Laud) (Peterborough contin.) anno 1140 Þa was þe king strengere þanne he æuert her was. c 1275Kentish Serm. in J. Hall Sel. Early Middle Eng. (1920) I. 218 Ure lord ihesus crist, ase he..hedde imaked þet formest sarmun þet euerte made in erþe. 1340 Ayenbite (1866) 96 Þe boȝes of þo traue..byeþ alle þe ychosene þet euerte [Fr. onques] were and þet byeþ and þet ssolle by. c 1350 (a 1333) William of Shoreham Poems (1902) 138 Wader þy[s] worldle euer were, Oþer a some tyme nere And þo by-gan? Euerte mytte hy nauȝt by. |