bedeaf
†
beˈdeaf,
v.
Obs.
[
f.
be-
+
deaf
.]
To deafen.
1620
Quarles
Jonah
(1638) 26
Bedeafing him with what he knows and heares.
Oxford English Dictionary
yu7NTAkq2jTfdvEzudIdQgChiKuccveC
1c1de4721be2020034b777ae9d4501f4
Stop