monoˈsyllabled, a. rare.
[f. monosyllable n. + -ed2.]
= monosyllabic a. 3.
| 1838 I. Taylor Home Educ. 131 A monosyllabled stanza. |
monoˈsyllabled, a. rare.
[f. monosyllable n. + -ed2.]
= monosyllabic a. 3.
| 1838 I. Taylor Home Educ. 131 A monosyllabled stanza. |
Oxford English Dictionary