ˈthroatily, adv.
[f. throaty a. + -ly2.]
In a throaty manner; gutturally; hoarsely.
| 1893 Scribner's Mag. XIV. 61 A tame cornet tenored it throatily. 1899 B. Capes Lady of Darkness xvii, Charlot sniggered throatily. 1901 Blackw. Mag. Dec. 820/1 The wind..ranged throatily round the coast. |